Ik ben er niet echt een voorstander van om kinderen te coachen.
Toch doe ik het onder bepaalde omstandigheden en op een bepaalde manier.
Als voorwaarde heb ik dat de ouders van de kinderen in ieder geval zelf coaching of therapie hebben voor hun eigen problematiek. Liefst bij mij, want dan kan ik de koppeling leggen van hun schaduwzijdes naar die van hun kind. De ouder moet bereid zijn om zich open te stellen voor de spiegeling van het kind. Het kind heeft jou altijd wat te vertellen met zijn of haar gedrag en vormt zo een prachtige uitdaging tot jouw persoonlijke groei. Dan nog vind ik in 80 tot 90 % van de gevallen, dat we eerst een stuk individuele coaching en oudercoaching moeten doen voordat we met het kind aan de slag gaan. Vaak blijkt dan dat het al niet meer nodig is. Ook is het mogelijk om in uitzonderlijke gevallen het kind via de ouder te testen. Er zijn echter gevallen, waarbij het kind heel erg klem zit. Het kan zijn dat er bijvoorbeeld in de levensomstandigheden voorlopig niets kan veranderen of dat de ouder erg veel problematiek heeft die niet op korte termijn is opgeruimd. Dan is het wel belangrijk om niet te lang te wachten om het kind te ondersteunen. Zeker om verergering te voorkomen. Ik werk dan altijd op een hele speelse manier aan de eigen kracht van het kind.
Zeker als kinderen nog heel jong zijn moet het een “leuk uitje” voor ze zijn om bij mij te komen. Ik schrijf vaak helende verhalen op hen toegespitst, we doen soms grappige toneelstukjes (rollenspellen), we beleven een spannend avontuur door een Innerlijke Reis en ter voorbereiding of afsluiting kleuren of tekenen we. In de praktijk blijkt dit meestal snel resultaat te geven. Voor oudere kinderen en jong volwassenen (ca 12 - 20 jaar) werk ik met Innerlijke Reizen of met NLP-oefeningen. Deze doelgroep heeft nog verdedigingsmechanismen die met EIK nog niet mogen worden weggehaald.
